یادم افتاد زندگی چقدر بی ارزش هست ....فرض کن اومدی به این دنیا با هزاران آرزو که حقت هست واست برآورده بشه با تلاش و کوششی که داری بعد میانه ی راه مثلا بیمار میشی و آرزوهات همونطور کال و گس میمونن و تو با دنیایی از آرزوهای برآورده نشده میمیری.................حالا دلت میسوزه ولی پایان راهی .........دلت میسوزه اما سوت پایان زده شده..........یهویی یادم افتاد ......چه کاریه خیلی بدویی بی نتیجه........یهویی یادم افتاد مگر دیوانه ای به دلت غصه راه بدی..........یهویی یادم افتاد مگر ارزشش رو دارد دلواپس بشوی ......

بچه های کوچیک رو وقتی به حق یا به ناحق دعوا کنی معصومانه نگاهت میکنن میدونی چرا چون زورش بهت نمیرسه .....................دقیقا مثل حال و روز این روزهای من که زورم نمیرسه

همیشه امیدم این بود که عمرت به شیوه ی باران پر از تکرار هست و تکرار.......ولی افسوس که آرزویی محال بود و تو پر کشیدی..........کاشکی بودی